top of page

Tot nooit, voor altijd.*

Foto van schrijver: Sofie Verschueren
Sofie Verschueren
8 jan 2019
2 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 21 uur geleden

Dag liefje,

Ik ken je niet, maar ik wist je toch heel goed.

Je was er, maar je bent er ook nooit geweest.

We waren zo blij, maar nog veel langer droef.

Dag liefje,

Ik denk niet elke dag aan jou. Je bent ondergesneeuwd in andere huilbuien.

Maar je bent er wel, altijd. En je bent er ook niet.

Je was er, maar je bent er ook nooit geweest.

Dag liefje,

Jou moeten missen is voor altijd een litteken. Jou niet mogen leren kennen is voor altijd een kramp.

Maar wat na jou gekomen, of niet meer komt, is een open wonde.

We waren zo blij, maar nog veel langer droef.

Dag liefje,

Ik kan jou moeilijk een plaats geven, omdat het bloed eruit stroomt.

Blijft stromen, en geen pleister kan stelpen.

Ik ken je niet, maar wist je toch heel goed.

Dag liefje.

Als alles anders was geweest, was vandaag de dag waarop 40 weken stond gegraveerd.

De dag die misschien al gepasseerd was, of misschien nog moest komen. De datum.

Jij. Liefje. Jij. Liefje. Niet.

Ik wist je. Je bent er. Nooit, en altijd.

Blij voor even, droef voor altijd.

Da-ag liefje.

Tot nooit, voor altijd.

*10 januari was de uitgerekende datum van het miskraam.


Reacties van het oude blog


Ellen · 8 januari 2019

❤

Sprakeloos.

Sterkte.


Liesje · 8 januari 2019

Dikke knuffel


Els · 8 januari 2019

Slik.

Mooi.

Knuffel.


Moederschip · 9 januari 2019

Prachtig geschreven. Hoe vreselijk moet het zijn om zo'n datum mee te maken, om 9 maanden later nog eens een vinger diep in de wonde die nog niet was geheeld te krijgen. Veel sterkte.


lien · 9 januari 2019

Zo mooi verwoord, zo pijnlijk de inhoud... Alle geluk van de wereld voor jullie in 2019!


Tamara · 9 januari 2019

Veel sterkte!!


Marjolijn · 9 januari 2019

😢 Prachtig geschreven Sofie. Zo kwetsbaar. 💕


Sara · 9 januari 2019

Zo mooi.

Zo triest.


Kristien Vuylsteke · 10 januari 2019

Veel sterkte... zo'n dagen zijn vreselijk hard :-(


Nele R · 10 januari 2019

Prachtig geschreven!! Veel sterkte!


Le petit requin · 10 januari 2019

Ik kan mij van geen kanten inbeelden hoe dit moet voelen, maar voel de rauwheid van je verdriet heel hard door je pijnlijke en tegelijk mooie woorden. Hopelijk ben je stevig vastgepakt vandaag!


Evi · 12 januari 2019

Woorden schieten te kort. Veel sterkte & dikke knuffel


Recente blogposts

Alles weergeven
Vijftien

De sneeuw was korrelig en dwarrelde op de auto. Het leek de eerste keer in maanden (of jaren) dat we nog eens met ons twee waren. Dat was waarschijnlijk ook […]

 
 
 

Opmerkingen


bottom of page