top of page
Er zijn zo van die dingen
Het gaatje.
“In 2026 is er geen plaats meer mevrouw, ik zal u op de wachtlijst zetten.” Het is eind april en ik bel naar de tandartspraktijk waar ik al een jaar […]
Sofie Verschueren
11 jun
Kent u ons concept al?
Het is de vraag die menig restaurantganger vandaag goesting geeft om instant gillend weg te lopen. Om vervolgens een koninginnenhapje te bestellen in de eerste de beste brasserie. Al is […]
Sofie Verschueren
23 jun 2025


Schrijfnood
Vier lange pagina’s in A3 heb je ons nagelaten. Niet in een Moleskine schriftje in het bos, maar op je keukentafel. Het is ondertussen 6 jaar geleden dat ik durfde […]
Sofie Verschueren
16 apr 2025


Dag vava.
Er zijn niet veel vaste lijnen die ik uit mijn hoofd ken, maar 015 75 xx xx is er eentje van. Een tijdje geleden belde ik. Je nam op en […]
Sofie Verschueren
6 apr 2021
Waar is de finish?
Twee keer per week, weer of geen weer, trek ik mijn loopschoenen aan. Het is niet alsof dat vanzelf gaat, ik moet elke keer diep graven om de startmotivatie te […]
Sofie Verschueren
29 mrt 2021


Vloeibare liefde. En warmte.
Ik heb heel vaak nachtmerries. Dat schijnt normaal te zijn in het verwerkingsproces van alles, maar is soms toch knap vervelend omdat de slaapmomenten hier al serieus beperkt zijn. Maar […]
Sofie Verschueren
10 mei 2020


Blauw.
Toen ik deze blog een decennium geleden online gooide, zag mijn leven er slighty anders uit. Ok, understatement. Iedereen heeft recht op een beetje trial and error, dus ik had […]
Sofie Verschueren
5 mei 2020


(On)rust
Rust omdat we op een ander tempo kunnen leven. Nooit een wekker ‘s morgens, wat de nachten met een baby een stuk draaglijker maakt. Tom werkt van thuis en begint […]
Sofie Verschueren
10 apr 2020


Wereldprematurendag.
Ik had er al van gehoord. Ik kende ook het facebookkadertje dat je die dag over je profielfoto kan schuiven. Ik ken van ver en iets dichterbij een aantal mensen […]
Sofie Verschueren
12 nov 2019
Zout.
Ik zat alleen in de auto. Dat op zich was al heel lang geleden, ik ging de jongens halen die een dagje bij vrienden waren geweest. De radio stond aan. […]
Sofie Verschueren
31 okt 2019


Tattoo or not?
Het spijt me verschrikkelijk voor iedereen die al op zijn lijf heeft laten tekenen, maar ik vind tattoos (meestal) echt afschuwelijk. Ik begrijp de beweegredenen én ik vind het op […]
Sofie Verschueren
22 aug 2019


“Skatepark Wenduyne”
Het hangt, het is eindelijk thuis. Sinds gisteren hebben wij zowaar kunst in onze living. Een echt schilderij van een echte kunstenaar. De heel trouwe lezers hebben een dik jaar […]
Sofie Verschueren
19 aug 2019
Bezet.
Ge weet hoe dat gaat he. Ge zit rustig in een brasserie met een afgesloten speeltuin en ge hoort of ziet u gebroed niet meer. Af en toe een blik, […]
Sofie Verschueren
18 apr 2019


Er was eens die keer…
…dat Barbara en ik meededen aan Twee tot de zesde macht EN dat we gewoon met de buit naar huis gingen! Goed nieuws mag ook eens he. Yes please.
Sofie Verschueren
24 mrt 2019


De dag is weer.
Golven beuken. Maar krullen ook zachtjes vloeiend vooruit. De wind snijdt, maar kietelt ook. Soms duwen om recht te blijven, soms een verfrissende streling. De dag is elke dag weer […]
Sofie Verschueren
15 feb 2019


Eindelijk (bijna) voorbij.
Het is eindelijk bijna voorbij. Het is eindelijk bijna tijd om die deur van 2018 kei hard dicht te gooien. Ook al is dat stom, want het gaat niets veranderen. […]
Sofie Verschueren
29 dec 2018


Kinderen en rouw.
Toen ik via mijn sociale kanalen een babysit zocht om bij Felix te blijven tijdens de uitvaart, kreeg ik daar bijna onmiddellijk (goedbedoelde) commentaar op van verschillende mensen. Mensen die […]
Sofie Verschueren
11 dec 2018


2018. Ik haat u.
Je hebt gevraagd om niets te schrijven. Dus ik zal zwijgen. Net als jij voor altijd. Maar godverdomme Thomas, godverdomme.
Sofie Verschueren
28 nov 2018


Hoe verloopt een miskraam? (Enfin, het mijne. Niet volgens het boekske alvast.)
Ik heb het eindeloos door google gehaald. Tot ik zevenentwintigduizendkeer op dezelfde resultaten botste, en nog steeds niet echt een antwoord had. Blijkbaar wordt er niet zoveel geschreven over miskramen, […]
Sofie Verschueren
20 nov 2018


Glijden.
Je glijdt weg. Ik zie het, want mijn ogen branden als ik bij de wekker op de lichtknop moet duwen om mijn teen niet te stoten aan het donkerte. Ik […]
Sofie Verschueren
2 sep 2018
bottom of page