top of page

Sofie trakteert zichzelf op nachtrust.

Foto van schrijver: Sofie Verschueren
Sofie Verschueren
10 aug 2015
4 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 21 uur geleden

Er is een tijd waarin je denkt dat je slecht geslapen hebt omdat je een keer of twee bent wakker geweest of hebt liggen woelen. En hoewel dat verschrikkelijk irritant en vervelend is, besef je toch toch niet wat een gemak het is dat je MAG slapen. Dat verandert namelijk als je kinderen hebt.

Dan moet je slaap parkeren rond de slaap van je kinderen. En hoewel je voorbereid bent op slapeloze nachten bij een pasgeboren baby, kan dat toch serieus hard aankomen. En dieper gaan dan oxytocine kan oplossen. De eerste zes weken sliep Felix carrement niet ’s nachts en durf/kan je dan zelf ook niet in slaap vallen. Hij hing vaak ook een groot stuk van de nacht aan de borst. Ondertussen kan ik dat combineren met soezen, maar de eerste weken niet. Dan is alles zoeken. Ik was een wrak.

Vervolgens sliep hij al eens grotere blokken maar in tegenstelling tot zijn broer blijft hij ’s nachts om een lekkere portie vragen. Hij drinkt dan heel erg gretig en smakelijk, dus het mannetje heeft er duidelijk echt nood aan. ’s Avonds clusteren interesseert hem trouwens niet, maar ergens tussen 2u en 4u is hij er steevast. En vaak meer. Niet altijd om te eten, soms wil hij gewoon eens babbelen.  En hoewel iedereen roept dat je moet meeslapen met de baby overdag, lukt dat niet als je nog een ander kind hebt rondlopen. Kleuters kunnen de boel namelijk wel degelijk afbreken of in brand steken, weetwel. En er is een huishouden. En duizend andere dingen. Ik ben een wrak.

Dan moet je weer gaan werken en is er van echt slapen precies helemaal geen sprake meer. Je kan namelijk pas je ogen dicht doen als iedereen slaapt en ze zijn van de eerste nachtelijke escapade weer open. Doe daar nog een werkwekker bij om 4u en borstvoeding (inderdaad, niemand kan het overnemen zonder grote organisatie en ook je borsten hebben na x aantal uur een baby/kolf nodig) en je kan niet meer. Ik blijf een wrak.

Een fotografische bloemlezing van de laatste maanden:

IMG_4173
IMG_5175
IMG_5417

Mijn hoofd is een waas. Ik droom van één nacht ongestoorde slaap. Geen baby, geen kleuter, geen mug, geen borstvoeding, geen wekker. Ik weet het, ik droom van zotte dingen. En ik weet ook, ik heb hier zelf voor gekozen. Uhum.

Maar toen was het ook nog eens Nostalgie Beach Festival. En ik was verantwoordelijk voor de permanentie in de studio in Antwerpen van  17u tot minstens middernacht. En de volgende dag opnieuw werken. En toen zag ik het niet zitten om ’s nachts nog terug naar huis te rijden en ’s morgens weer te vertrekken richting Antwerpen, voor mijn eigen veiligheid.

Voor ik iets kon zeggen had mijn lief een hotel in de buurt van mijn werk geboekt, gezegd dat ik me geen zorgen hoefde te maken want dat er genoeg melk in de diepvries zat en dat ik er kei hard van moest genieten.

IMG_5503

Which I did.

Wanneer mag ik nog eens?


Reacties van het oude blog


marleen · 10 augustus 2015

Wat een lief!!!!!!!!!


trijnewijn · 10 augustus 2015

Die vermoeidheid is zo ontzettend slopend en dat op automatische piloot leven lukt wel, maar erg veel herinneringen heb ik toch niet meer aan de eerste maanden werken met twee kleintjes door de gebrek-aan-slaap-waas. Ik ben heel blij dat je toch geen nachtje kon doorslapen! En neen, ik ga je niet ontmoedigen door te zeggen hoe lang de dochter niet doorliep, alleen dat er ooit een einde aan komt. Veel courage tot het voor jou zo ver is!


liese · 10 augustus 2015

ik hoop dat je er van genoten hebt. Niet slapen is zenuwslopend!


Claire · 10 augustus 2015

Ik val in die eerste categorie: mensen die klagen omdat ze een nacht liggen woelen hebben. En dat heeft al zo'n enorme impact op mijn humeur en algemene well-being dat ik echt schrik heb om aan kinderen te beginnen.


marijke · 10 augustus 2015

moest je dan toch s nachts opstaan om te kolven? Ik hoop dat Felix snel doorslaapt.


↳ Sofinesse · 11 augustus 2015

Ik heb gekolfd vlak voor ik in bed kroop en opnieuw toen mijn wekker ging. Ik word dus niet meer wakker van de spanning dus, zoals een tijdje geleden toen Felix een paar weekjes wat beter sliep. De kolfoogst na het dagje en nachtje was wel vrij indrukwekkend, ik denk dat Felix genoeg heeft voor de rest van de week :)


Lotte · 10 augustus 2015

Een lief uit de duizend!


Kim · 11 augustus 2015

Wat een schatje, dat lief van jou! En dankzij je voorraad en de kolf is dat vast een zalig nachtje geweest.


Veerle · 14 augustus 2015

Dat vond ik het grootste voordeel aan kolven: mijn man deed de helft van de nachten. Ik stond zelfs niet op om te kolven. Ik kolfde vlak voor ik ging slapen en vlak nadat ik wakker werd, en dat lukte. En zo overleefde ik :-), want die gebroken nachten maakten van mij echt geen leuk mens!


Recente blogposts

Alles weergeven
Het gaatje.

“In 2026 is er geen plaats meer mevrouw, ik zal u op de wachtlijst zetten.” Het is eind april en ik bel naar de tandartspraktijk waar ik al een jaar […]

 
 
 
De Oorkonde

“En wie bent u?”, vroeg ik aan de statige man die naast me kwam zitten in de steile, kleurrijke zaal van de Grote Post in Oostende. Ik kon wel door […]

 
 
 

Opmerkingen


bottom of page