top of page

Maandbrief – 10

Foto van schrijver: Sofie Verschueren
Sofie Verschueren
28 dec 2015
4 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 21 uur geleden

Dag sloebertje,

Het is vooral jouw grote broer die triomfantelijk zegt dat “Felix nog een baby is”. Hij heeft gelijk natuurlijk, maar in de verte komt er toch al een peutertje aangekropen. Vrij letterlijk, want sinds een week of twee ben je van sluipen naar handen en knieën gegaan. Gewoon, van de ene dag op de andere. Zoals je ook plots jezelf hebt rechtgetrokken en daar dan meteen ook maar je nieuwe hobby van hebt gemaakt.

Je bent blijkbaar een opportunist, want je ziet in alles een potentieel optrekmeubel. Kartonnen doos? Geef me twee minuten en ik sta recht. Een bloempot? Oh wacht, ik trek me even recht. Een gezellige lamp die ons al vijf jaar van gezellig licht voorziet? Koud kunstje, ik trek er wel even aan zodat ik nog eens op mijn voetjes kan staan. Ik hoef je niet te vertellen dat de lamp het niet overleefd heeft? Felix toch, je laat je door weinig afschrikken. Je wil het liefst altijd en overal op, onder of door kruipen. Je gaat daarbij heel vaak op je bek, maar je bent geen neuter. Je moet trouwens eens uitleggen wat er zo gezellig is aan de onderkant van de tafel, want dat blijft je favoriete plekje om te zitten spelen.

IMG_7212
IMG_7272

Aah, spelen. Wat een heerlijk werkwoord, het lijkt wel voor jou uitgevonden. Je kan je amuseren met de kleinste dingen (beter niet lieverd, want die verdwijnen allemaal in je mond) en maakt er hele verhalen rond. Wij horen dramatische passages met lege flessen of autootjes, maar ook gejuich alsof je net alle gouden medailles op de Olympische spelen hebt binnengehaald. Pas op, als er een discipline zou bestaan voor onbevreesde baby’s die een kruip- en klimparcours moeten afleggen, dan ging je zeker met een medaille naar huis. (Het bewijs is hier)

En je bent zo vrolijk lieve schat, zo verschrikkelijk vrolijk. Ik moet wel even duidelijk zijn, we hebben het hier over de uren die door de mensheid beschouwd worden als overdag. Wat maatschappelijk beschouwd wordt als de nacht (of ook: het_moment_waarop_mensen_slapen), krijgt bij jou vaak een heel andere invulling. Er zijn goede nachten (die waarbij ik je gewoon een keer (of een paar keer) moet aanleggen, maar er zijn ook nog altijd nachten waarmee we met jou rondwandelen in de hoop dat je noch je broer, noch de rest van de buurt wakker krijst.

IMG_7001

En te zeggen dat er op de valreep van deze brief nog maar net één tandje is doorgekomen , dat staat ons dus ook nog te wachten. Ik denk dat ik in het pre-kinderen-tijdperk na een paar van die nachten totaal zou zijn ingestort, maar op de een of andere manier kan jij de lastigste nacht met je geweldige glimlach doen vergeten. Zolang wij dan naar elkaar kijken en zeggen dat je toch zo verschrikkelijk schattig bent, hoef je je geen zorgen te maken. We pakken je wel terug op het moment dat jij bent uitgeweest en ik ’s ochtends je kamer moet stofzuigen.

IMG_7111
IMG_7008

Je grote broer was rond deze leeftijd de hele tijd van de “papapapapapapapa”, dat bleken de eerste tekenen te zijn van een papa’s kindje in wording.  Aangezien jij de ganse tijd “mamammaammamama” aan het oefenen bent, heb ik goede hoop.

Sowieso eigenlijk lieverd. Jouw glinsterende ogen beloven een prachtige toekomst.

Liefs,

Je mama


Reacties van het oude blog


gerhilde maakt · 28 december 2015

Mooi! In die koffer zit hij echt wel schattig. :-)


Le petit requin · 28 december 2015

Haha, dat filmpje! Zalig! Maar ook wel: nooit meer een secondje je rug mogen draaien waarschijnlijk :-)


Lies · 28 december 2015

Straf kereltje!

Maar zeg alstublieft dat een onzichtbaar iemand vlak naast Felix staat als hij van de verzorgtafel naar de wastafel kruipt... Bij ons is het ondenkbare gebeurd met gelukkig een goede afloop, maar ik keek toch met wat schrik naar dit filmpje hoor... Ook al geloof ik natuurlijk heel erg dat jullie voorzichtige ouders zijn!

Succes nog met de nachten... misschien maakt Felix wel goede voornemens voor 't nieuwe jaar ;-)


↳ yo · 28 december 2015

Idem! Was ook aan het zoeken naar handen van iemand anders buiten beeld...


↳ Sofinesse · 30 december 2015

Die handen waren er hoor :)


Mamafien · 28 december 2015

Hoe heerlijk herkenbaar, dat op en onder alles kruipen. De meest uitdagende plekken eerst! Binnenkort mag je weer alles van de salontafel weghalen of het belandt op de grond :) En onze Sep is vooral ook fan van alles wat van papier is: boeken, tijdschriften, de krant, papieren zakdoekjes... alles komt terug in snippers... :)


liese · 28 december 2015

pieter mocht vandaag een stukje Aldi-folder uit Linus' mond prutsen. We zitten ook weer in dat verhaal! Veel succes met het achternahollen!


↳ Sofinesse · 30 december 2015

Felix is ook een papiervreter, niet normaal!


Lotte · 28 december 2015

Wat schattig zeg! Ik smelt helemaal weg bij die foto in de koffer. Hij is inderdaad helemaal niet bang bij al dat klimmen, de stoere man!


Recente blogposts

Alles weergeven
Vijftien

De sneeuw was korrelig en dwarrelde op de auto. Het leek de eerste keer in maanden (of jaren) dat we nog eens met ons twee waren. Dat was waarschijnlijk ook […]

 
 
 

Opmerkingen


bottom of page