Jaarbrief 8 – Basiel
Bijgewerkt op: 14 uur geleden
LieveBasiel,
Jeachtste verjaardag zag er anders uit dan gepland. Geen feestje waarbij ons huiste klein was voor alle familieleden en ook geen feestje met een hoop uitgekozenvriendjes. Op je verjaardag (24 juni al, sorry voor de vertraging van dezebrief) mocht je zelfs niet naar school.
Ik hoopdat je het toch een fijne dag vond. Jij mocht ongeveer alles kiezen. Je besteldetwee vriendjes om te komen spelen, ontbijt met hotelcake, ’s middags spaghettien ’s avonds frietjes van de frituur. Als het een officiële optie was, zou jeelke dag frietjes eten. Misschien kan je dat in je studententijd eens proberen,maar voorlopig blijf ik je koppig ook wat gezonde voeding voorschotelen.
Ongelooflijk dat je al 8 jaar bent. Soms zie ik al een flits van de tiener die hier binnenkort zal rondlopen. Af en toe wordt er al eens met pre puberale ogen gerold, maar meestal vallen wij nog in de categorie ‘onvoorwaardelijke helden’. Soms weet je met die gevoelens amper blijf en kom je daarom wat onhandig op ons hangen. Soms spring je op ons. Soms wring je je ertussen. Dat is geweldig lief, maar die 27kg begint van tijd wel een beetje door te wegen. Waar is de tijd dat je 3,8kg woog en gewoon uren rustig op mij bleef liggen.

In hetbegin vond je de lockdown geweldig. Altijd in je favoriete bubbel vertoeven,constant gezelschapsspelletjes spelen en veel extra gezinstijd, dat was speknaar jouw bek. Maar gaandeweg werd het minder, tot er zelfs traantjes aan tepas kwamen als je oefeningen moest maken voor school. Op het einde werd het gebrekaan peer contact echt te zwaar. De schamele zes dagen school waren echt veel teweinig, maar wel de redding.
De juf van zedenleer noemde jou een klompje goud. Dat is ook zo, je bent echt een geweldige kerel. Het doet me zoveel pijn om te zien dat je soms zo moeilijk kan zeggen wat er in je omgaat. Je worstelt af en toe met kleine en grote dingen, en blokkeert dan volledig. We hebben de juiste oplossing of ontlading nog altijd niet gevonden, maar blijven ondertussen geduldig nabijheid bieden. Naast je zitten. Of net afstand geven. Wat je op dat moment nodig hebt, ook al kan je het vaak niet benoemen.

Gelukkig is het meestal gewoon een comedyshow met jou. Op de laatste schooldag moest je voor alle klasgenoten een post-it maken. Op de 25 briefjes voor jou was er een constante: “je bent zo grappig Basiel” Dat merken we thuis natuurlijk ook. We zitten echt met een complementair komisch duo. Felix moet het hebben van zijn mimiek en knotsgekke uitspraken, jij bent meer van de droge humor. Stiller en rustiger, maar serieus raak als je iets zegt.


Je bent een broer uit de duizend. Al die coronamaanden waren jullie tot elkaar veroordeeld. Ik had het volledig begrepen als jullie elkaar op een bepaald achter het behang hadden willen plakken, maar de liefde bleef groot. Heel af en toe valt er wel eens een hard woord of is er even een uithaal, maar meestal loopt het gewoon goed. En dan heb ik het nog niet over hoe fantastisch je bent voor Rosalie. Zelfs een blinde kan de liefde tussen jullie twee zien stromen.

Desuperlatieven voor jou vloeien even rijkelijk als die liefde, want je bent ookeen leeswonder. Je hebt het hoogste leesniveau behaald op school (avi plus)terwijl je nog maar in het tweede leerjaar zat én net maanden geen schoolbankhad gezien. Sindsdien is er sprake van een lichte maar heel schattigeJommekesverslaving. Mijn gsm wordt al eens onderschept om whatsappjes te sturennaar familieleden én je leest ook vlot ondertitels mee op tv. Als we ietswillen zeggen zonder dat kinderoren het kunnen verstaan, moeten we ook alopletten met Engels, want je pikt daar net iets te veel van mee naar mijngoesting.
Verder iser nog niets veranderd. Je lust nog steeds geen chocolade of pannenkoeken, je kannog altijd perfect overleven op melk en rijstkoeken en je schakelt nog altijdje broer in om te vragen of jullie op de iPad of een snoepje mogen.
Wat ik vooral zo fantastisch vind aan jou, is hoe je mensen in je hart kan sluiten. Je komt soms een beetje traag op gang, maar eens je iemand binnenlaat is het echt met volle overgave.

Met volleovergave wens ik je ook een gelukkige verjaardag.
Dikke kusvan je mama (diegene die zich altijd pijn doet uit lompigheid en waar jij danzo hard mee moet lachen)
Reacties van het oude blog
Opa · 28 juli 2020
Super kerel, die kleinzoon van mij!!❣️❣️
↳ Hilde Van den wijngaert · 28 juli 2020
En van mij😍
Heidi · 28 juli 2020
Supermooie brief, supermooie jongen!
Mie kids · 29 juli 2020
Hele lieve brief. Jullie hebben duidelijk een super band.


Opmerkingen